عسلها معمولاً بر اساس نوع گلی که زنبور از آن تغذیه کرده است، دستهبندی میشوند. این منشا گیاهی، تعیینکننده طعم، رنگ و حتی سرعت شکرک زدن (رس بستن) عسل است.
۱. عسل گون (محبوبترین عسل ایران)
عسل گون از گیاه خودروی گون در مناطق کوهستانی تهیه میشود. این عسل رایحهای ملایم و طعمی عامهپسند دارد.
ویژگیها: رنگ زرد روشن، قند پایین (مناسب برای افراد با حساسیت قندی ملایم).
کاربرد اصلی: تقویت سیستم گوارش، درمان کمخونی و بهبود دردهای مفصلی.
۲. عسل آویشن (بمب آنتیاکسیدان)
اگر به دنبال عسلی با عطر تند و خاص هستید، آویشن بهترین گزینه است. این عسل معمولاً در اواخر بهار و اوایل تابستان برداشت میشود.
ویژگیها: رنگ کهربایی تیره، طعم قوی.
کاربرد اصلی: بهبود تنگی نفس، درمان سرفههای شدید و ضدعفونی کردن مجاری ادراری.
۳. عسل کنار (سدر عربی)
عسل کنار که از درختان سدر در مناطق جنوبی ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس به دست میآید، به “عسل جنسی” معروف است.
ویژگیها: کف کردن در هنگام ترکیب با آب، طعم بسیار شیرین و غلیظ.
کاربرد اصلی: تقویت قوای جسمی و جنسی، موثر در رشد کودکان و بهبود زخمهای سطحی.
۴. عسل مرکبات (بهارنارنج)
این عسل از شکوفههای پرتقال، لیمو و نارنج در باغات شمال و جنوب ایران تهیه میشود.
ویژگیها: رنگ بسیار روشن، غلظت کمتر نسبت به بقیه، عطر مرکبات.
کاربرد اصلی: آرامبخش قوی، ضد اضطراب، کمک به بهبود بیخوابی و سرشار از ویتامین C.
۵. عسل چهلگیاه
زمانی که زنبور از شهد دهها گیاه مختلف در دشتها تغذیه میکند، عسل چهلگیاه تولید میشود. این عسل یک محصول متعادل و همهکاره است.
ویژگیها: رنگ و طعم آن بسته به فصل و منطقه متغیر است.کاربرد اصلی: تقویت عمومی بدن، درمان حساسیتهای فصلی و استفاده روزمره در صبحانه.